ve bir gün ellerinde çiçeklerle çıkageldi.şiir günlerinden geliyormuş,buğdayın rengine su karıştığını söyledi,gülümsedim.öpücüklere boğuluyordu içimdeki ses.ve neden sonra anlatmaya başladı.şiirin hislerin çarpışmasından ibaret olduğunu.kendi içinde özel bir iletişim sağladığını, şiirin duygu aktarımı sayesinde ayakta durduğunu.şiirin özümsendikten sonra bir anlamı olacağını .anlattıkça içtiği şaraptan kan sızıyordu ve bir tümceyle nasıl başa çıktığını ,kaç kez şairlerin sevdalarına ortak olduğunu.dinledikçe heyecanlanıyordum.iç dedi korkma fena kırmızıdır ama ruhu dinlendirir.bir kadeh doldurarak önüme koydu.ilk kez içiyordum,şiir de böyledir fenadır,iklimlerinde duramazsın seni her iklimde gezdirir ama yine de onu arar durursun.gece içeriye dolmaya başlamıştı,muma hasret kaldık .sahnede bir pandomim sanatçısını düşün,onu görmen demek renkli bir dünyaya adım atmaktır ama sessizliğini koruyarak.hem o sessizdir hem de okuyucu.karşılıklı özel bir paylaşım.sanki ırmaklar kesişiyormuş gibi duygular kesişiverir,yakalarsın.
hangi duygu güzel anlatıldı da girmedik girdabına?başlıklı bir yazıya başladığını söyledi.estetikten söz etti.güzelin peşinden nasıl koştuğunu.yıllarca dizelerin içinde güzeli aradığını. bulabildin mi dedim?çok kez ama hala da arıyorum söyledi.güzel dedi çok taneli sevinçler gibidir.yazısını masaya bıraktı.sustu sonra bekledim konuşmasını ama ağlamaya başladı .ki ağlaması bir saat sürdü.yazarın düş sepeti dedi daha sonra. senin sular ne alemde.renksizler manifestosu.bunun üzerine ilk şiirimi yazdım dedim,aynı adı taşıyan.
rengimizin suları
diyafram ağızlarında bekler
bir tan kızıllığında
neşeli absürttür ,yelkeni açık denizlere
ki iklim savaşında dört mevsim
sonatın tükürdüğü heyyule
anlamın kanını dondurduğu
bir kağnı dişlisi
burkaç merdivenlerin siperi
sünepe gezgin ısmarlanmış yengeç vardiyası
işçilerin kollarında bağıran yangın
şairin dil rengi kopuk bacaklı
atmosferde kafka suratında hiçliğin belirtisi
izdüşümü kehribar
ve annelerin ağızlarından dökülen ağıt
açlığın dönemecinde efrika
sürrealist bir yağmur kümesi
nedenli nedensiz bakır çinisi
viyadük karın ağrısı
kilimlerin nakkaşesi
ve bağırır yokuşun başında ki dilber dudaklı
gece
çağırtkan güzelin çıkrığı
eğim kazanmış solgun yumruk
nasılda parelenmiş
fikrin hürlüğünden dimağı kurutulmuş bir nalıncı keseri
çarpılanmış yürekler
enkazdan ne çıkar
manifestolu bir bahar.