7 Nisan 2012 Cumartesi

dilrüba

sevinçler yumağıyla oynayan bir kedi 
okyanusunda dalgalanan acımsı tuz 
ve hüsrana uğramış bir kent 
tüm saçlarını gece konanlar doldurmuş 
spiritüel hayatın izbe çilekeşleri 
doyumsuz yağmurun altında 
firkat a uğrayan şair
libas atlas besmele 
selektör sahipli arayışlar 
vakkumlu sesi motoroit gazı 
simurg kahvehanesinde ay çöreği 
beklenen operant beklenen diyalektik 
gelmece venüsküsü 
ibret-i muşmula 
hey akşamı münzevi eden tipoloji

6 Nisan 2012 Cuma

şiir üzerine

ve bir gün ellerinde çiçeklerle çıkageldi.şiir günlerinden geliyormuş,buğdayın rengine su karıştığını söyledi,gülümsedim.öpücüklere boğuluyordu içimdeki ses.ve neden sonra anlatmaya başladı.şiirin  hislerin çarpışmasından ibaret olduğunu.kendi içinde özel bir iletişim sağladığını, şiirin duygu aktarımı sayesinde ayakta durduğunu.şiirin özümsendikten sonra bir anlamı olacağını .anlattıkça içtiği şaraptan kan sızıyordu ve bir tümceyle nasıl başa çıktığını ,kaç kez şairlerin sevdalarına ortak olduğunu.dinledikçe heyecanlanıyordum.iç dedi korkma fena kırmızıdır ama ruhu dinlendirir.bir kadeh doldurarak önüme koydu.ilk kez içiyordum,şiir de böyledir fenadır,iklimlerinde duramazsın seni her iklimde gezdirir ama yine de onu arar durursun.gece içeriye dolmaya başlamıştı,muma hasret kaldık .sahnede bir pandomim sanatçısını düşün,onu görmen demek renkli bir dünyaya adım atmaktır ama sessizliğini koruyarak.hem o sessizdir hem de okuyucu.karşılıklı özel bir paylaşım.sanki ırmaklar kesişiyormuş gibi duygular kesişiverir,yakalarsın.

hangi duygu güzel anlatıldı da girmedik girdabına?başlıklı bir yazıya başladığını söyledi.estetikten söz etti.güzelin peşinden nasıl koştuğunu.yıllarca dizelerin içinde güzeli aradığını. bulabildin mi dedim?çok kez ama hala da arıyorum söyledi.güzel dedi çok taneli sevinçler gibidir.yazısını masaya bıraktı.sustu sonra bekledim konuşmasını ama ağlamaya başladı .ki ağlaması bir saat sürdü.yazarın düş sepeti dedi daha sonra. senin sular ne alemde.renksizler manifestosu.bunun üzerine ilk şiirimi yazdım dedim,aynı adı taşıyan.

rengimizin suları
diyafram ağızlarında bekler
bir tan kızıllığında
neşeli absürttür ,yelkeni açık denizlere
ki iklim savaşında dört mevsim
sonatın tükürdüğü heyyule
anlamın kanını dondurduğu
bir kağnı dişlisi
burkaç merdivenlerin siperi
sünepe gezgin ısmarlanmış yengeç vardiyası
işçilerin kollarında bağıran yangın
şairin dil rengi kopuk bacaklı
atmosferde kafka suratında hiçliğin belirtisi
izdüşümü kehribar
ve annelerin ağızlarından dökülen ağıt
açlığın dönemecinde efrika
sürrealist bir yağmur kümesi
nedenli nedensiz bakır çinisi
viyadük karın ağrısı
kilimlerin nakkaşesi
ve bağırır yokuşun başında ki dilber dudaklı
gece
çağırtkan güzelin çıkrığı
eğim kazanmış solgun yumruk
nasılda parelenmiş
fikrin hürlüğünden dimağı kurutulmuş bir nalıncı keseri
çarpılanmış yürekler
enkazdan ne çıkar
manifestolu bir bahar.




5 Nisan 2012 Perşembe

leb-i mafvuz

acının sultasında
                  kementli akşam
dudaklarında 
                    dudaklarında bir gece gezinir
renksiz tabutlarla duruluğunda
                            gözlerinde ki sevda
                                b harfli dokunuşlu
                                  yabancı
sesinde ki o korkular bitesiye
söndürür
            dalgalı saçlarını
ki deniz tütsüleri gözlerindeki

sevgili tenindedir güneşin hızması
sözcükler şarabi
leb-i mafvuzudur
üzüm tarhında kadınların
emeğin yordamıyla
              suphi bakışlı karanfillere
ruhuna değmemiş sözcük iffeti
                   sesine ılık rüzgar çarpıyor
                                dağılarak












4 Nisan 2012 Çarşamba

öyküde ki dünya ha !

kokuşmuş renklerinize inat ,hayat tükenmezliğinde .su rengini bilir misin? .susamışların rengidir o,renksizdir ki ,en çok renk bukalemundadır .gökkuşağı rengi ise hep aldatıcıdır.bi görünür bi görünmez.sesliğin şarkısından içre
biz renksizler ki şiirin en dolambaçlı haliyle sarhoş oluruz.sudan akışkan oluruz.yürürüz durmadan su şiltelerine
renkten kör olanların bakışlarında geziniriz.yakınları uzak uzakları da yakın ederiz.paltolarımızda bir gogol saklıdır.bunu ancak yaşayanlar anlar.renkten renge girenler ancak öykülerinde suspus olurlar da şaşar kalırız.

liberte limbartare

bilirsin gökyüzü haykırır
bulutların dansıyla
su akı olmuş nazendelerin fikri
kül olmuş akşamın bakışlarında
tel  olmuş dokunur acıyan kekre
seslense dünya umarsız şarkıların ardından
süslense ya gelinciğe sokaklar
adımbaşı dikilmiş gölgeler silsilesi
neden olur bir kimsesizin yurdu
sakin ve dolambaçlı yolun ardında
orda olurlar yeniden
tükenerek avuçlarından
bir veremlinin kanayan yüreği gibi
tütsü dokunarak ey hat
kokuşmuş vuslat




3 Nisan 2012 Salı

ver umutlarımı yeniden

çalınan günler omuzlarına nasıl binerse. kopararak gelen bir günün ardından.yaşam da öyle .umutları sönmüş bir volkan gibi.nasıl yeni umutlar almalı. ütopyalara takılmış bakışları nasıl yerinden oynatmalı.sımsıkı sarılmışken.çözüntü eklesem diz bağlarıma .kaynamış tözler ,sular duruldukça. umutlar veryansın eden klavuzlar ,ritüeller ardı arkası kesilmeyen.çok taneli sevinçler özüme tüneyen.belki de sanatın damarlarına su serpmem gerek .oldu olacak vakur bir bahar akşamına eğileyim.öpeyim saçlarını durmadan,saklanmadan sana sığınmadan
limanım olmadan .hoş sohbet nidalar getireyim güpegündüz .irkilirim belki.suyu bulanmadan yaşanır mı bir hayat!
lakin inceden inceye kanar mı bir geyik.düşler mi frengili olan soğuk ayrıksılarda.Kanma sakin sularda gezen düşcambazına.öyle unutur ki zerdüşt ün ırmağı ormanı deler de geçer.İnanma işte! söylerken bir şarkıyı inatla hayatın nabzını yokla.hayat çürüğe çıkar bir gün .ve bekler sabahı uykusuzlar.