22 Kasım 2016 Salı

çizme

ÇİZME
beni bi kağıda çizdiler,üstümü örtün dedim
sonra yine çizdiler,kış dayanmıştı kapıya
ben geç kalmıştım acıya,
usturayla çizdiler yüzümü,frengili göz işareti yaptı
ben on yıldır yatağa bağlı bi hastayım
beni yüz üstü bıraktılar,
ben de bi çok kişiyi çizdim,yaram kabuk bağlamadan
önce, ikizim geldi sonra bağdaş kurdu oturdu yanıma
tütün ikram ettim içmedi
cebinde ki konyak şişesini gösterdi
bu resmi kim çizdi dedi,bana çok benzemiş
güldü
çıldırtma beni dedim,ağız dolusu yusufçuk havalandı
beni bi kağıda çizdiler
kedileri de çizdiler
yusufçukları da
üstümü örtün dedim
sonra yine çizdiler,kış dayanmıştı kapıya
ben geç kalmıştım acıya
sinan doğan aladoğan

duygulanış

DUYGULANIŞ
I
bu hüzün sarmalı da ne?
ıı
beni bi kış vurdu karlıyım,kestane ağaçlarında sesim
ııı
bi haber uçurdum, sesin içime doğdu
ıv
beni bi akşam göğüsledi, sözüm içime aktı
v
bi rüzgarlıydı saçların,sessiz adeta nefesin
.ve.
incecik bi elif yağar yeryüzüne
beni bi ses yaptılar ,sonsuzluğa kanat
gözyaşlarım iner,derinliğine yana yana
bilmezdim öykücüler inermiş kör kuyulara
yusuf u bilmezdim,züleyha dönerken gençliğine
.ki.
er geç bitecek gün,dönecek evlerine yorgun argın
yorgun argın bi avlu
....................
sinan doğan aladoğan

gülüş

GÜLÜŞ
ı
bi filmden kalma gülüşlerin,ağız dolusu
ıı
bi sözcük türedi başıma, yaşım kadar
ııı
kendim kirmen misali dönüyorum,
ıv
bi tütsünün bi ardılı bir de yoksun gözleri
v
deniz yosunları ben de saklı kokuyor mavilik
VI
Ağıyorum göğe, sözcüklerin ardına
denizlerim de yıkanmıştın
günbegün
sinan doğan aladoğan

beni gülmüştün

BENİ GÜLMÜŞTÜN
BEN
ve dedim sonsuz biçem var,gökyüzü çekim alanı
ay dedi ki gönlüme sığın bak kuşların geçidine
SEN
seni umdum yatırdım gül suyuna, sesin oldum nedense
dokundum bi kere sesine, üşüdüm dedin
kıştan geriye ne kalmıştı ikimizin acısına katlandım
ÖZÜR
öncelikle bi çift lafa kaldı, güpegündüz evdesin
mutfaktasın, çay koymuşsun
ellerin çiziyor gün ışığını
perdesi örtülü bu evin
biraz güneş görse diyorsun
sonra bi özür bi özür kendine
sen daha önce kendini görmüşsün
EVDE
bi keresinde yine evdesin
bi kediye gülüşünü gösterdin
dudağını ısırdın sonra
şaşakaldın
görmüştün
ömrünü
pencerenin kenarında
NEDEN-SİZ
beni bi tel örgüyle çevirdin, gökyüzü maviyi ararken
tuğlalarım kırıldı bi çekiçle
kırmızı tuğlalarım
bi neden yoktu
seni öpmeme
ama öptüm
.
sonra
.
bi şehir alabildiğine uzuyordu
lirik bi şiirde coşuyordu sözcüğüm
kendi kendime konuştum uzunca
bi bakır kaseye çiçekleri koydum
bi keresinde yenildim
acılarımı gösterdim bi çocuğa
alıp başını gitmişti ay
sen çok gülmüştün
ağız dolusu gülmüştün
beni gülmüştün de
neden-siz öpüvermiştim
sinan doğan aladoğan

isebella

İSEBELLA
gecenin perdesini indir, görmüyor seni.
söyledi sonra ölüm döşeğinde olan yabancı birine
beni hatırladın mı ?aniden eğildi yerdeki çiçeğe uzandı
beni kaldır ayağa isebella

ömrüm senle geçti, bi şiire özendim durduk yere
başucu kitaplarımı yırtıyorum,
ağzımın kuşlarını yitiriyorum isebella
gökyüzüne bakardık
havanın kasvetine ve sein nehrinin haykırışını duyardık
senle
beni kaldır ayağa isebella,
gökyüzüne bakardık
havanın kasvetine
sinan doğan aladoğan

yolculuk

YOLCULUK
KESEN
.
bi acının üstüne konuşmak ne zor, hep böyle mi olacak
bendim sahici ayrılıkları yaşayan,kendi sözcüklerimi kesen
bel bağlayan avuntularıma, gönlüm biraz küskün her
şeye
.
KEMENT
acıyı bal eylemek demiş ozan, belki de şair susar,dilsizdir
acıyı kement yapmıştır boynuna beni sessizlikle buyurmuşlar*
ödevine iyi çalış demiş, elmaya bi vakit bulurum onu
.
SÖZ YİTİMİ
gün sona ererken anlıyorum bunu günbatımı kızıla ererken
sözler bitiyor,evler çekiliyor kendilerine
.
BAKMAK
beni bi sırdaş bil kendine anlatacağım o zaman
harkulade yemişleri olan dünyayı,bakıyorum sadece aynasına
yüzünün
kendine dönmeyi unutma akşam vakitleri
.
SESLENMEK
sana sıcacık sesleniyorum
dokunur belki de şubat
belki de daha kalın giyinmelisin, sözcükleri
kıyılarda bıraktılar dönüp bakmadılar ardlarına
.
SADECE
sadece bi istek
beatrice
körfezden gelecek seslere kulak kabart
dinle ! deniz ne anlatır usulcana
mırıldan şarkısını dalgaların
sinan doğan aladoğan

requiem

REQUİEM
ı
bi ay sonatı dönerken kentime, aydınlanır zihnim
ıı
bi tören havasında geçiyor kasımlar
ııı
gözleri çakmak çakmak afyon ovasına inerken
ıv
bi kurtuluş mücadelesi bağrında anadolunun
v
irkilir döner yerine bağımsızlık, gülerken
(cumhuriyetimiz)
vı
mozartın hüzünlü bakışlarında requiem
sinan doğan aladoğan

giyindim hırkamı

GİYİNDİM HIRKAMI
................................
taşıdım suyun bakışını elimde kasem
kutsal bi taşım evrildim,kuyum kendimim
........
beni bi sarraf işledi,kuytuğulumda sabahladı
beni hoş gör anacığım,bu geceler kendi içine döne
.......
melanet hırkasını giyindim,sohbet ettim rüyalarımda
beni pazarlarda sattılar,köleydim,surlara çekiyorum
kendimi
........
beni duydun ben senin yoksulunum, bi çare
düştüm
baktım kendime boy aynama
usulcana
..........
dedim sonra acılar bi bütün ustalıkla, şakağıma
dayadım benliğimi
yoğruldum
günün çocuğu baktı yüzüme
sildi tüm kanlarımı
...........
ve
bütün
uzadı gitti
sinan doğan aladoğan

ilk kez

ilk kez
.
başıma üşüşün de ne ?
kar taneleri miydi, ufacık bakışlarında
.
yordun kendini bile bile
beni bi açık denizde buldun
.
hüznün sularında gezdin ilk kez
bana söyledin, haberi yoktu kuşların
.
yoktun seni pulladılar arı sularında
..........................(beni tumturaklı sevdin)
(hani deniz kumuyla kürekleri, çocukluğumu
..................................çatı aralarında radyo
...................................hikayeleri)
kandım denizine, hoyrat ellerimle beni
buldun
okullar sinemalar ve evler
den geliyordum
beni
mıhladılar alfebelere
beni pencere kenarlarında aradılar
bi bahçedeydim oysa ekinler arasında
.............
hani gökkuşağı
hani eldivenlerim
sokak aralarında koşturduğum günler
(çocuk adımlarım, çocuk serüvenlerim)
okuduğum kitaplar
ilk kez ölüyordu gibi
kenarlarımı dikiyorlar
ağaçlıklar
ilk kez bi şiir düzleminde
boylu boyunca yatıyorum
sinan doğan aladoğan

yakalamak ama neyi?

YAKALAMAK AMA NEYİ?(şiir üzerine deneme )
bi şiirde aradığımız ne?duygu alışverişimi, aktarmak mı?kendimizi bulmak mı?ben de varım demek mi,nedir öyleyse?
şimdi düşünelim üzerinde. ne anlatır şiir, kendi başına öylece 
şiirin özü nedir?kime ve ne için yazarız?
aslında her birimiz bi şey anlatıyoruz,yollar yöntemler farklı sadece,şiirde de ele aldığımız sözcükler...sözcükler yoluyla anlatıyoruz, ister bu duygu olsun ya da düşünce.anlatıyoruz okura, okurun ne anladığımı, şiiri dikkatlice okumasını salık verriz öncelikle.
ama her şeyden önce bilgi birikimi. bu olmadan okurun şiiri anlaması, kavraması zor.
tabiki bir de şairin şiirini oluştururken ki anlayışı,şiiri okunur kılmak mı?anlaşılır yapmak mı?yoksa bu kaygıdan uzak durarak kendisi için yazmak mı?
ne çok soru var değil mi?
bi kez daha düşünelim üzerinde,şiir in okuru hemen yakalaması okurun düşünce ve içinde bulunduğu ruh haliyle alakalıdır.şiir okunurken okur eğer içinde bulunduğu düşünce ve duyguyu şairin şiirinde buluyorsa şiirin beğenisi o derece kolay oluyor.
şiiri yazarken seçtiğimiz tem(konu)çok önemli, şiire başlarken buna karar vermişsek gerisi çorap söküğü gibi gelecektir.diyelim ki bi düşünce yi aktaracağız onu en güzel biçimiyle aktarmak gerekmez mi? o zaman karşımıza biçem sorunu çıkar,şair ilhan berk bu konuda şöyle der. ''şiirde içerik ve biçem uyumlu olmalıdır'', der
şiiri oluştururken,şairin bilgisi, becerisi,şiire sözcükleri nasıl yerleştireceği çok önemlidir,bazen üzerinde düşünülmeden seçilen bi sözcük şiirde sırıtır,bunları dikkate alarak şiir oluşturulmalıdır,şiirde arı duru bir dil kullanmak şiirin anlaşılmasını kolaylaştıracaktır,şiir de vurucu tümceler şiirin can alıcı noktalarıdır.
şairin imge kullanma becerisi ;şiirde her sözcük bi imge değildir? imge sorunu şöyle çözülebilir,imge kısaca canlandırma anlamına gelir peki ne canlandıracağız? okurun gözünde yazdığımız tümce canlanmalı o zaman imge olur yoksa yerli yerinde kullanmadığımız her sözcük imge değildir,üzerinde düşünülmeli...
ve son olarak şiir de biçemi ;ilhan berk bu konuda şöyle der, içerik önemlidir, ama şiirin yenilikçi olmasını onun biçemi yapacaktır.biçemde yapacağımız her değişiklik şiiri yeni kılacaktır.
peki neyi yakalamayız şiir de.şiirde hem içerik hem de biçem yönünden şairin yapmak istediğini yakalamalıyız.o zaman şiirin çözümünün yapılması ve de biz de bıraktığı izlenim daha anlaşılır olacaktır.
...
sinan doğan aladoğan

şiirde yapısal çözüm

ŞİİRDE YAPISAL ÇÖZÜM
bi şiiri anlamak?
şiiri anlamak şiiri çözmekle başlar, şiirin tem i ana düşünceyi belirler,ana düşünceyi ona bağlı olan yan düşünceler destekler ,bunlar şiirin yapısını oluşturur.
bi metne dayalı olan şiirde,şiirin özü şiirde asıl anlatılmak istenendir,bu soyut ya da somut olabilir.örnek vermek gerekirse
dağ başındasın
derdin günün hasretlik
akşam olmuş güneş batmış
içmeyipte ne halt edeceksin
bu metinde asıl anlatılmak istenen hasretlik,yalnızlık duygusudur.şiirin özünü oluşturur ve soyuttur.şiirde verilmek istenen duygu somutlaştırılmıştır,desteklenmiştir,
zolkovskiye göre
öz olarak-izlek
derin tasarım
derin yapı
bu üçü şiirin alt yapısını oluşturur ve soyut yapı olarak adlandırılır
yüzey yapı ise şiirin kurmaca kısmıdır, doku ve somut yapıyı oluşturur
yukardaki şiirde izlek,derin tasırım derin yapı bize yalnızlık halini sunmakla birlikte yüzeyde görünen doku(dağ başında olmak, akşamın olması,güneşin batması şeklinde somutlaştırılmıştır.
burdan yola çıkarsak şiiri anlamak kolaylaşır
tabiki bu bi kuramdır,tartışılabilir daha çok akademik bi konudur.
Sinan Doğan Aladoğan

geceyi sezdim

GECEYİ SEZDİM
I
beni yağmur yüklü bi bulut aldı 
geceyi sezdim öylece
ıı
beni gözlerin aldı o gece,susadım
sonunda bi ismim kaldı
ııı
yanarken avuçlarım,gökyüzünü
seyreyledim
beni bi heyecan sardı
ıv
ben de gezdim alemi
kendi benimle düşünce
v
el içinde bi kudret kadar yoğum
yoğum gözlerinin içinde
sinan doğan aladoğan

şiir de ece ayhan örneği

şiir de ece ayhan örneği-şiir üzerine deneme
şiirde yeniliği savunan ve de ikinci yenicilerin öncülerinden olan ece ayhan ın şiire getirdiği yenilik neydi?
şiir de tümce kırması şiiri soyut bi düzleme çekmesi ve bunun üzerinden şiirini inşa etmesi sözcükleri zengin bi anlamda kullanıyor olması şiire getirdiği yeniliklerden bi kaçıdır,kısaca.
örnek mi?
bakışsız bi kedi kara
Gelir dalgın bir cambaz. Geç saatlerin denizinden.
Üfler lambayı.
Uzanır ağladığım yanıma.
Danyal yalvaç için. Aşağıda bir kör kadın.
Hısım. Sayıklar bir dilde bilmediğim.
Göğsünde ağır bir kelebek.
İçinde kırık çekmeceler. İçer içki Üzünç Teyze tavanarasında.
İşler
gergef.
İnsancıl okullardan kovgun.
Geçer sokaktan bakışsız bir
Kedi Kara.
Çuvalında yeni ölmüş bir çocuk.
Kanatları sığmamış.
Bağırır Eskici Dede.
Bir korsan gemisi! girmiş körfeze.
ece ayhan a dair bu şiir yukarda anlatılanlara birer örnek sadece
bakışsız bi kedi kara da sözcüklerin yerlerini değiştirerek, şiirin içeriğindeki sıfat tamlamasını olumsuzlaştırmıştır.
başka bi örnekte ise
Mektup Nadajlıdır Dom!
1. Diyorlar, korkutarak karaşın kıldığımız sarı
"Dağlar gibi gençler âlemde perişan oldular"
2. Giyinmiştir bir mitrak, baba, bir göl ve kıyamet
3. Bir sultan daha yere oturur, biz oturtuyoruz
Kadife istemezmiş, taht istemez saf bir ipek
4. Anladık ki yüreklilik belirli bir sillenin rengi
Külbastısız sayfaları karıştırırken serüven
5. Nadaj'ın alınmayışını dört yüzyıl sonra İskele'de
duyduk; "Sen insanoğlunu öperek mi ele verirsin?"i de
6. Biz bir şairi şiir yazsın için ölümle korkuturuz dom!
4. Anladık ki yüreklilik belirli bir sillenin rengi/
Külbastısız sayfaları karıştırırken serüven
tümce kırması denilen şey ise uzun bi tümcenin kırılarak ikinci bi dize haline getirilmesidir.
var olan tümce kalıbını bozması şiirin içeriğinde yapılan yeniliktir,bu şiire olumlu anlamda ne katar tartışmaya açıktır,yine de yeniliktir.
ayrıca bütün yort savullar da (ki derin bi incelemenin sonunda yunus emre nin bi şiirine gönderme de bulunmuştur), ece ayhan ın derin bi tarih bilgisinin olduğunu göstermektedir.
Hava gırçımadır
İki çocuk da bir gömlek içinde
Valde külhandadır
hava gırçımadır sözcüğünü kullanarak şiire zenginlik katması ayrı bi güzelliktir,daha bunun gibi nice sözcük şiirlerinde mevcuttur.
sinan doğan aladoğan

gibiydi yüzün

gibiydi yüzün
kendi kimliğimle, yüreğim bi kuş kanadı
gibiydi yüzün ben de saklı bi ucu
sakladığım oyuncaklar tavan arasında
bulmuştun çocukluğumu ekin tarlalarında
görünce uzaktan seslenmiştim sana
gel demiştim sana a harfi kadar
yalnızdın soğukluğun döner başucumda
beni bi havari gördü esrik bakışlarında
taneydim henüz bi üzüm salkımında
şarap olacaktım sunaklara
beni yıkadılar oracıkta, oracıkta
soğudum, koydum kendimi şubatlara
gibiydi yüzün, yüzüne parmağımın
isini sürdüm,sürdüm incecikten
melekelerimi, kendime değen bi sözcükle
oynardım,gelirim yanına sesinin
ve uzun uzadıya tekmil verdim,beni hatırlatan ne varsa,kendi sandığımı açtım/içinde defterler, kitaplar...
sinan doğan aladoğan

şiir ve us

Şiir ve Us(akıl-akıldışı)lık üzerine bi deneme
şiirin temeli neye dayanmalı?
şiirde kavranması gereken şu: us un süzgecinden geçmeyen bi şiir var mıdır acaba?
sözcükler us u tanır,aslında bu tanışıklık karşılıklıdır.Us un önemli ağlarından biri sözcükler üzerinde kurduğu ağdır,bağlantıları tek tek ele alır,bunun üzerinden aktarım başlar.
şiirin- ilk evresi algılamadır(düşünce ya da his olarak)sonraki evre aklın süzgecinden geçme evresidir,en son evre ise değerlendirme evresi,şiir bilinçli bi çabanın ürünüdür,diyebiliriz
şiirde us un aktarımı şöyledir şair(us)-şiir,-okur(usla algılayan) şeklinde bi sıralamadır.
us a gelen bi düşünce, hammadde şeklindedir,henüz işlenmemiştir.Şair bu hammaddeyi alır sözcük olarak işler gözler önüne serer(imge) ve şiir bu işçilikle oluşturulmuş olur.
okur işlenmiş olan ürünü,kendi beğenisine göre algılar ve değerlendirmelerde bulunur.ki bu tamamen özneldir,şiir öznel olanı ifade eder ki bu doğrudur, bu yüzden şiir tanımlamaları çoktur,hala da tanımlanmaya devam eder, şair de şiirini oluşturken öznel bakış açısını yansıtır.Kesişme akıl noktasındadır,
bir de akıldışı olan irrasyonelite vardır ki mantığın almadığı bi noktadır, burda kendi mantığından sıyrılan akıl yeni bi algılama içine girer,akıldışı bi algılama başlar, resim sanatında (dali nin resimlerinde görülen) de tam olarak budur, şiirde soyutlama aklın sınırlarını aşar ve algılama tamamen irrasyoneldir.
şimdi aynı soruyu bi kez daha soralım us un süzgecinden geçmeyen bir şiir var mıdır?
sinan doğan aladoğan

marya

marya
beni avcuna aldığın zamanlardı, öylece kalıyordum
kaldığımda bi acıyı soluyordum, öylece bakıyordun
marya
bukle bukle saçların, gözlerine renk katıyordun
deniz mavisine bulamıştın elbiseni,sesini belki de
yoğurduğun ekmeğin mayasına,incir kuşlarının mabedine
indiğinde marya,sağarken sütünü
kutsal ay gökyüzünü aydınlatırken
marya
aya irini de söylediğin şarkılar, tanburi cemil bey den
bi kilise avlusunda doğurduğun sözcükleri kutsarken
marya
seni ben öpmemişken daha, engizisyonda çıkan haberlere
inanmamışken
marya
marya
inandığın adam seni bi kalemde sildiğinde, düşündüğünde onu
elinde makas, saçlarını incittiğinde
sen ağlamaklıydın, hastane koridorlarında karşılaştığında
histerik bi adamla, dert yandığında
köprüaltlarında yaşamaya mahkum edildiğinde
üç çocuğunu da düşürdüğünde
kanlı bacaklarını gösterdiğinde kendine
marya
açtın ellerini tanrıya
yakardın
incilden üç pasaj okudun
kutsasın istedin
gözü kanlı meryem den
seni ben öpmemişken daha, sen kendine eğilmemişken
marya
sinan doğan aladoğan
Marya
beni uzun bi bakışla marya, anlat çocuklara
ufak bi sözcük oynar yanıbaşımda,sözüm ona
marya
karlı ikindi vakitleri,
nasıl soğuktan titrerse sesim
uzun işte geceler, anlat bana izmir sabahını
sesime uzan,uzan ve korkma
ben ateşleniyorum kimi zaman,gidemiyorum bi yere
sinemada gördüğümüz çift haykırıyor güvercinlere
benzim soluyor bi rakı bardağı duruyor masamda
ben gece trenlerine binemiyorum,
karanlık tünellerinde aklım,
rıhtımda bıçkın delikanlılar geziyor,
hali hazırda bi gazate kağıdına sarılı benlikleri
durakta üç kişi koyu bi sohbete dalmış
makyajını tazelemede, bi oyuncu
lorca yı selamlıyor
kanlı düğün ün son provası
kenar mahalleli komşuların havuzu yoktur
onlar hala sokak kedilerini sever
halı kilim yıkarlar, pazarları
karlı ikindi vakitleri,
nasıl soğuktan titrerse sesim
yıkık bi avlunun ortasında
güvercin curnatası
sinan doğan aladoğan

neden bi şair üzerinden hareket etmek

neden bi şair üzerinden hareket etmek.(şiir üzerine bi deneme)
elbette ki çok değerli şairlerimiz var,herkesin kendi beğenisi.ama bi yerde şöyle okumuştum ''şairlerin öğretmenleri olmaz''.bu söz anlamlı yine de etkilendiğimiz şairler olacaktır.
şiir, bilinçli bi çabanın ürünüdür,ama bu yolda ilerlemenin yolu,ki her şair kendi yolunu çizmekle meşgul.burda sorun 
geleceğe kalma sorunudur.
yine bi yerde okudumdu,ölçütler değişmekle birlikte, bi şairin yazdığı bi kaç dize hafızalarımızda kalıyorsa o kişinin şiiri geleceğe kalacaktır, denmekteydi.
neden mi bi şair üzerinden hareket ediyorum;çıtayı yüksek tuttuğum için,belirlediğim hedef doğrultusunda ilerleyebilmem için bunun böyle olması gerekiyor,sınırlandırmak ne kadar doğru tartışılır orası ayrı ama ele aldığım şairi aştığım zaman
şiirleriminde de o istikamette ilerleyeciği,su götürmez bi şekilde gerçek olacaktır.
bu yüzden bi şairin her şiirini bilmek zorunda değiliz, ki bu zaten mümkün de değildir,akademik bi konuysa durum farklı tabiki.o zaman üzerinde itinayla çalışma yapmak gereklidir.
şiir üzerine çok şey söylenebilir,yazılabilir,tartışılabilir, öznel bi alan olduğu içinde, kişinin kendi beğenisi doğrultusunda hareket etmesi gerekir.
yine bi şairden alıntıyla bitireyim, elmaya çalış demiş üstad,
hem de bunu bi kaç yerde belirtmiş,şiir bilinçli bi çabanın emeğin ürünü ise, elmaya çalışalım,bakalım ne yönde eserler ortaya çıkacak.
sinan doğan aladoğan

poitika

poitika
fazıl hüsnü,penceresinde bi okul yalnızlığı çekerken,
fahriye abla yı yazmamışken,dranas,
Candide, ou l'Optimisme, Türkçe'nin lezzetli durağında 
okunurken
ıtri çalar meyhane köşelerinde
''yalnız ben de değil yalnızlık hali
deniz de karanlık
gökyüzü de''*
sinan doğan aladoğan
* orhan veli kanık ın şiirinden alıntı

janti

janti*
poetika süpürülemez, ağzında bi dolu tümce
kaldım göz önünde, telaşlı, yavruağzı
beni bi sözcükte bulduğunda, yorumladın
dünya +ay
_
-------------------------
hiçliğin örüntüsünde
.
janti bi bakış, üstüne ne söylenirse
derinden gördüm evleri, balkonları
taşıyor çiçekleriyle
söyledim seni bin yıl, hatırlamadın
bu aşk senden önce hürriyete yöneldi*
sinan doğan aladoğan
*metin eloğluna ait bi dize
*janti:kibar, anlayışlı,düşünceli

şiir ve üretkenlik

şiir ve üretkenlik (şiir üzerine deneme yazısı)
mayakovski bi şiirinde şöyle bi diyalogla karşılaştırma yapar.
Bağırırlar şaire: 
"bir de torna tezgâhı başında göreydik seni.
Şiir de ne?
Boş iş.
Çalışmak, harcınız değil demek ki..."
Doğrusu
Bizler için de
En yüce değerdir çalışmak.
Ve kendimi
Bir fabrika saymaktayım ben de.
Ve eğer
Bacam yoksa
İşim daha zor demektir bu.
Bilirim
Hoşlanmazsınız boş lâftan
Kütük yontarsınız kan ter içinde,
Fakat
Bizim işimiz farklı mı sanırsınız bundan:
Kütükten kafaları yontarız biz de.
Ve hiç kuşkusuz
Saygıdeğer bir iştir balık avlamak
Çekip çıkarmak ağı.
Ve doyum olmaz tadına
Balıkla doluysa hele.
Fakat
Daha da saygıdeğerdir şairin işi
Balık değil, canlı insan yakalamadayız çünkü.
Ve doğrusu
İşlerin en zorlusu
Yanıp kavrularak demir ocağının ağzında
şair in işi de üretmektir aslında,ne üretir peki, sözcükler üzerinden. düşünce doğurtmaktır işi,yaratım yapmaktır,
şiir de üretken olabilmek,her gün çalışmayı gerektirir,sözcük türetmek, sözcüklere yeni anlamlar yüklemek,sözcüğü tartmak, ustalık kazanmak, sanata dönüştürebilmek, bunun için özel bi çaba harcamak.
şairlerin de kendi dünyaları vardır, şiirlerini oluştururken,bu özel dünyadan yararlanırlar.kendinden önceki şairlerin şiirlerini incelemek, onları anlamaya çalışmak ve üretim noktasında yeni girişimlerde bulunmak, içerik oluşturma çabası, biçemsel yenilikler bulma çabası, ama en çokta sanata dönüştürebilmek. sanatsal bi bakış açısı kazanabilmek.
bu zamanla olabilecek bi şey,deneye deneye tümceyi bulabilmek ,burdan şu soru çıkar, şiir deneysel midir?
şiir öznel bi alan olduğu için her şair de kendi şiirini oluşturma çabası içindedir.Şiir denemeleri onu üretken kılacaktır,
sinan doğan aladoğan

şiir ve üslup

ŞİİR ve ÜSLUP
Üslûp; sanatçının özel yapış yolu, yazarın duyuş, düşünüş ayrılığı; tümcelerine ... duygularına, hayallerine, heyecanlarına verdiği biçim Üslûp'tur.
şair kendi duygu ve düşünüşünü okura aktarırken tümcelerine kendine has bi özellik katar, bu onu diğer şairlerden ayırır, o şairin üslubudur.
şairin duyuşu yaşamı algılayış biçimindedir,yaşama hangi pencereden bakmaktadır, iyimser midir örneğin,bi olaya gösterdiği tepki ,olguları çözümleyiş biçimi,şiirine getirdiği özgün hava hemen şiirinde kendini belli eder,
iki şair üzerinden örnek vereceğim, aynı tem üzerinde yazılmış bi şiir düşünelim
orhan veli nin yalnızlık üzerine yazdığı bi şiiri örnekleyelim
YALNIZLIK ŞİİRİ
Bilmezler yalnız yaşamayanlar ,
Nasıl korku verir sessizlik insana ;
İnsan nasıl konuşur kendisiyle ;
Nasıl koşar aynalara ,
Bir cana hasret ,
Bilmezler ...
aynı tem üzerinde;
BAHÇE
Bilmem bu yalnızlığı nasıl atar üstünden
Bu kış bu bahçe.
KIYI
Kıyı birden yalnızlığını anlar. Gider
sokulur denize.
taş baskısı şiirinden örnektir.(ilhan berk)
bu iki şairin yalnızlığı anlatış biçimi birbirinden farklıdır,
birinci şiirde yalnızlığın sessizlikle özdeşliği görülür, ve yalnızlıkla başa çıkmanın yolunun başka bi bi varlıkla giderilebileceği sonucunu çıkarırız
ikinci şiirde özellikle kıyı bölümünde yalnızlığı anlamak üzerinde duruluyor.
Bahçe bölümünde ise
yalnızlığını nasıl atacağı üzerinde durulmuştur, çözüm
belirtilmemiştir, düşünmeye açıktır.
iki şairin aynı tem üzerinde yazmış oldukları şiir kendi üslupları üzerinden algılayış, düşünüş ve duyuş üzerinden farklı bi teknikle de yazıldığı görülür.
şiirlerini okuduğumuz şairlerin şiirlerinde ki özelliklerini keşfettikçe,diğerlerinden ayırt etmeyi öğrenmekteyiz. şairin üslubu onu diğer şairlerden farklı kılar. ve zamanla okuduğumuzda hemen deriz ki bu şiir şu şaire aittir.
örneğin ilhan berk şiirlerinde kelime sözcüğünü kullanmaz, başka bi örnek özdemir asaf, şiirlerinde r harfi yerine bi çok şiirinde ğ olarak kullanır, bu verdiğimiz örnekler bile şairin kendine has üslubunu dile getiren örneklerdir.
şair üslubunu zamanla oluşturur, taklitle başlayan bu süreç zamanla kendi kişiliğini bulmasıyla sonuçlanır,üslubunu ortaya koyar,bu kendi kişiliğidir ayrıca.
kısaca şairin dili onun üslubunu gösterir diyebiliriz.