BENİ GÜLMÜŞTÜN
BEN
ve dedim sonsuz biçem var,gökyüzü çekim alanı
ay dedi ki gönlüme sığın bak kuşların geçidine
SEN
seni umdum yatırdım gül suyuna, sesin oldum nedense
dokundum bi kere sesine, üşüdüm dedin
kıştan geriye ne kalmıştı ikimizin acısına katlandım
ÖZÜR
öncelikle bi çift lafa kaldı, güpegündüz evdesin
mutfaktasın, çay koymuşsun
ellerin çiziyor gün ışığını
perdesi örtülü bu evin
biraz güneş görse diyorsun
sonra bi özür bi özür kendine
sen daha önce kendini görmüşsün
mutfaktasın, çay koymuşsun
ellerin çiziyor gün ışığını
perdesi örtülü bu evin
biraz güneş görse diyorsun
sonra bi özür bi özür kendine
sen daha önce kendini görmüşsün
EVDE
bi keresinde yine evdesin
bi kediye gülüşünü gösterdin
dudağını ısırdın sonra
şaşakaldın
görmüştün
ömrünü
pencerenin kenarında
bi kediye gülüşünü gösterdin
dudağını ısırdın sonra
şaşakaldın
görmüştün
ömrünü
pencerenin kenarında
NEDEN-SİZ
beni bi tel örgüyle çevirdin, gökyüzü maviyi ararken
tuğlalarım kırıldı bi çekiçle
kırmızı tuğlalarım
bi neden yoktu
seni öpmeme
ama öptüm
tuğlalarım kırıldı bi çekiçle
kırmızı tuğlalarım
bi neden yoktu
seni öpmeme
ama öptüm
.
sonra
.
sonra
.
bi şehir alabildiğine uzuyordu
lirik bi şiirde coşuyordu sözcüğüm
kendi kendime konuştum uzunca
bi bakır kaseye çiçekleri koydum
bi keresinde yenildim
acılarımı gösterdim bi çocuğa
alıp başını gitmişti ay
sen çok gülmüştün
ağız dolusu gülmüştün
beni gülmüştün de
lirik bi şiirde coşuyordu sözcüğüm
kendi kendime konuştum uzunca
bi bakır kaseye çiçekleri koydum
bi keresinde yenildim
acılarımı gösterdim bi çocuğa
alıp başını gitmişti ay
sen çok gülmüştün
ağız dolusu gülmüştün
beni gülmüştün de
neden-siz öpüvermiştim
sinan doğan aladoğan
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder