22 Aralık 2012 Cumartesi

serinkanlı bir rüya



senelerin solduğu bir yüklem kadar
anımsadığı
bir romanın başlangıcında duyduğu sevinç
hiçliğin belirtisi

yokoluş türküsü
dimağını yalayan
yanık buğday kokusu
tirajı yükselen bir nehir
beliren ağız
serçe avuntusu
tutup kendi omuzlarından
ağırlığını silkinecek
sebepsiz olana dair
yerküresi

içip gökyüzüne serpecek
mutluluk gözyaşlarını
inkar edecek belki de
kelebeğin gördüğü rüyayı

22/12/2012 mezitli

14 Kasım 2012 Çarşamba

handigap




silme gönüllere taş değmez
kadehte durur mu sevda çiçeği
çöllerinden geçse de mecnun

sesime değen gece
bir liman arar durur
sevgiye giden yolda

handigap bir elin avuçiçi kadar


17 Temmuz 2012 Salı

saatin durağanlığı

şimdi rüzgarın aksine
sararıp solma da bir gün
yalnızlık üç köşebent
belki de bir çizgi
uyanmanın zamanı
sesimden şarkıların geçeceğine olan inanç
bir mavinin peşine takılıp gidecek şair
ürperiyor saatin durağanlığı
akmalar da her zaman ki gibi
ölçüsüz ve biçimsiz

02 ağustos 2010 ,mezitli

bir rüzgardı aklım

uzaktan sevmelerle
çoğalıyor nehir
taşıyor çağlayanlarıyla

ve bir yaz
düğünlerini i z l i y o r


kiraz ağaçlarından geçiyor bahar
önünü iliklemiş bir saygı
miting çoşkusunda


günperi 
ıslak saçlarından çıkarıyor
sevmelerini


anneler ağaran yıldız 
oluyor
bir ağızdan


bir rüzgardı aklım/yangınım derin


01/05/2007,karaman

uçurtmasındaydı rüzgar

hayal et kuşları da
ve bir papatya düşür yanağından
unutma
bir çocuk gülüşü saklı vazolarda

eteklerine ellerini koy
yüreğini bir de
bir şarkının nakaratında
sevinçlerini özle
şimdiden

adem vapurunda gezinirken kuşlar
hayal et özgürlüğümüzü
sokak şarkıcılarının gülümsemeleri
bu yüzden

uçurtmasındaydı rüzgar

mevsimsiz gül

tükenmeli mi bütün arzular
şık mevsimlerin en hüzünlüsünden
bir tarafta altın saçlı kız
ve gülüşürken çocuklar

rüyama mı girersin/bir gece vakti
yoksa ellerin mi üşür
bir soluk alınır mı bu darlıkta
belki de mevsimsiz bir gül açar

mavi bulut

bir mavi bulut gezdiririm başımda
döner saltanatım
aynaların yalan söylediğini bilirim
ve hiçlik ordusunun çözülüşünü

anlık kalabalıklar korku salar
ve gündüz vakti
çarmıhtaki isa nın suçu yoktur
ama asarlar gelecek çığlıklarını
kana susamışlar

30/10/2007,karaman

hayali uçurtma

dudak büken güne
sevdanı verme
yüzünde ki acı tebessüm
acıtır kanatır yüksek uçurumları

kanamalı bir nehir mi görüyorum
bir aşkın kirletilmiş yüzünü mü yoksa

bir el tutmalı seni diyorum
karanfil kokusunda

sesin hala sarhoş
hayali uçurtma

ya mektuba gözyaşını dök
ya da kanat nehirleri birer birer

kendine kaçan

suskun dizelere saklanan bulut
kanayan ruhuma jilet hızında, uçurum
bir gülün dokunduğu yerdedir, hakikat
lal olur geçen zamanda,nefesin

yağmurda saklıdır hüzünlü şarkılar
nicedir ruhumun derinliklerinde,tutsak

attila ilhan gecedir ilmek ilmek
kendine kaçsa da sesi ,nağme
tutunmuştur yalnızlık körpe körpe
rüzgarlıdır fırtınadan da beter, keder

üç kıymık

rüzgarın ruhu naif duruşlu
gönlünde uzayan bir tufan

miğferli atlılar zamanın kolunda
eş zamanlı okyanus kaidesi

simurg un söyledikleri
kütüğe çakılmış çivilerden ömrü



2 Temmuz 2012 Pazartesi

bu vakte kadar

sana susamışlık, bu doğru
bir vakte kadar 
kederden köpürürdü deniz 
alkolün kol gezdiği bir damarda 

sen şimdi bi o kadar benlesin ki
sana denizleri sunsam 
bu kadar olmazdı 

koşuverecekmiş gibiydi  güneş
tepemde çocuksu
seni seviyor şarkıların hüznü 
akıyor oluk oluk  

senlik bir şeye 
gelincik nöbeti tuttum 
ruhum firardaydı aksanım bozuk 

sensiz bi gün ancak bu kadar ölünür

2 temmuz 2012,mezitli






1 Temmuz 2012 Pazar

da da dadamalı

uzun bir yol
kıvrımlarıyla görünüyor uzaktan
ağacın tepesinde
çocukluk günlerim
radyo anonsları rüzgarı ağlatıyor
ona doğru eğilmiş çiçekler
bir kuş yaralanmış
virgüle boyamış kendini 
simurg mudur nedir
öpeyim der gibi
pijamalarıyla sokağa çıkmış felsefe taşı
yalılarıyla bir martı
göğsümüzün göğünde yükselmiş
öpülmemiş ağzının kenarında taksim baladı
sinirleri dışlanmış kediler
mürekkebini atarak koşan bir divit
gagalarını kesiyor kuşlar
ölüme meydan dayağı çeken bir delikanlı
masa kendi ayaklarından utanıyor
hatta utanıp bir de sıkılıyor
dört ayağını kendine çekiyor
tükrükbezlerini temizliyor bir lama
tezgahlarda dokunuyor bekaret zinciri
elbisesi kalıbına uymayan bir demokrasi
hadi oylarını say diyor
1 2 3 4 derken
pazartesi bütün günlere kafa tutuyor
laaaayn ne oluyor
atmosferiniz var mı sizin
tabakalanmış ceylan deriniz
tibete kaç kez yolculuk yaptım
içinizde gözünü öpen kaç kişi var
tırnak makaslarıyla toynağını kesen inekler
salı sallanıyor zaten salıncağıda pek sever
neyse günlerin ezberini bozayım
salıdan sonra perşembe gelir gerisi zaten
yalan
kazanları kaynatırım
bu şiiri hortlatırım
göz kalemleri gözleri ne zaman oyacak
miğferden ne zaman güller çıkacak

bir temmuz 2012,mezitli




tümceler gitmeli

tümceler gitmeli 
sözcüklerin endamına 
                          
aşk ilmeğine tutunmuşsa geceler
dans ederken kelebek ruhum
gözlerime kaçan üç desenli renk
sana gelincik bakışlı harfler gönderiyorum 

senin kollarında ölmek türküsü
şiirime ilk kez koşuyor askerler
aşk sığınağına kaçacaklar, henüz ölmediler  
sen de kaçacaksın yağmurlu gözlerinle 
belki bir şairle sevişeceksin ama erken 

geceler sana düşecek 
rüyalar içinde 
   
  
                                                          1/07/20121, mezitli









29 Haziran 2012 Cuma

72.Koğuş filmine itafen


şilebinden akar
sevdası
yanık teni
kaptanın ki bir derya insan

derindir sevdaları
muştusu avlularda
karın altında 
can verirler canlar

sesindedir karadeniz
of sürmene tirabzon
yaylalıdır bağrında
çiçeklerin tüfengi

gönül karası
şiir yoncası


tohumunu serp güne
doğacak bir vakit umutlar

29.06.2012,cuma, mezitli










19 Haziran 2012 Salı

piyasalı günler

tileves merküsü entarisi ki pıyasalı günler.
sincap ayaklarında cevizler 
önümüze düşen bir gölge 
kendimize aşık olsak ki çoğu olmak istemez
madem suretinden bir parça vermişsin 
neden vazgeçersin wagnerden 
salonları sol aydınlatmalı ışıklar 
nietzsche bıyıklarını burkar 
kaderin patlamış 
karasularımda gezinme 
merkür cin ayetlerinde gizlidir.

18 Haziran 2012 Pazartesi

rinte nin çözyaşı bir

hüsran ne de çok yakışır bir tümceye 
dakikalar kovalar zaman artığıdır çünkü
yengeç vardiyasından gelen işçiler 
dokuma tezgahında burukur bir el 
çözyaşı gülümsenin sembolüdür ya
sürrealist bir çizgide yürü der 
ellerini yukarı kaldır da
takımadaları kıpırdamadan  dururlar 
çözyaşını gülümseten tingresidir 
uzayın boşluğunda salınan 



16 Haziran 2012 Cumartesi

senli benli/ sıfatsız olana kadir

mecalini arıyor sözcük
öbeğinden tutunmuş diyalektiğe
senli benli olmuş
manşetlerde bir dilekçe

neden takunyalar kendi seslerine uyanırlar
neden hasta bir güvercin yatağına uzanır
sesine tok olur
sıfatına zamirler bulaşır
zarf atar gelen geçene bir kare

işte bu kadarlı miraçlar
gökten zembille aranır
uyanır bir sabah
dünya kalabalığından

16-06-2012/ mersin

bütün çiçekler hastanesi

birden fazla tümce
duruyor bardakta
yoncalı yüzüyle

bütün çiçekler hastanesi adı:

peşin sıra hüküm giymiş üçgen
açıdan ve kederli
peşin sıra darmadağın sokaklar

mersin /16-06-2012

13 Haziran 2012 Çarşamba

denklem hüneri

manidar dizelerle buluşmamın üstünden üç gün üç gece geçti.kayboldum o ufuk denizinde.lirik dalgalar ehlilleştiriyordu.zamanın durağan sularında.kanımca her tümcenin klanlanmış bir kodu olmalıydı.çözümlenesi denklem.yanardağ ağzı gibi her biri.

imgeleri , gökyüzüne savursam,her biri  yaldızlı birer uçurtmaya dönse.şilteyi  umursamaz ki sözcükler.elden ayağa biçare .

eksiltip kuşların dönencesini
şöyle bir çember ;o gülüşlü
saklı duran çocukluk hüneri
ve yollar kavuşmuş kendi kollarına

günlerin dili avuca sığmıyor 
dil tefrikası 
jilet kesiyor kesiyor 
bileğini
duman yarası /
önü yarasalardan geçilmiyor

kanı damların karası
oturmuş güneşin tepesine
sesinde bağbozumu 
kayıp şarkıların izinde 

tanıdık bir yüz arar gibi
mahzende bir gül mayası
                                      

sda /2012 haziran 13 


12 Haziran 2012 Salı

ilhan berk'le bir gece

nesneler dünyasında ki tümceleriyle ruhumda yarattığı imge,beynimde görsel bir şöleni andıran dizeler.yeni şiir keşfine çıkmış kaşif gibi.yol ayrımından sesleniyor,gök başka görüyor,taş ruhunu emziriyor.kayalar ruhlarını bırakıyor dağlara.nehirler koşuyorlar, ot ıssızlık kadar, ormanlar dilimlenmiş zamana.nesnelerin ruhları olur mu sizce?

yosunlu taş 

üstünde su yeşili 
belki de seneler alır 

taşın görmesi  /
s.d.a


9 Haziran 2012 Cumartesi

seni sevmek yangını

dile kolay,yıllar geçmişti üstünden.yollarımız ayrılmıştı ama tanıştığımız gün hala aklımda.hayata hep gülümseyen bir yüzün olduğunu o zaman sezmiştim.nerde mi tanışmıştık?yolculuk esnasında ve senin harkulade bir güzelliğin vardı.büyülenmiştim.sana doğru çıkıyordu bütün yollar ve o an aşkın sonradan beni sarsmış olsa da o lezzetine kapılmış,girdabında savrulmuş bir halde buldum kendimi.

kendimi, eksikliklerimi fazlalıklarımı bana sen öğrettin.

ne kadar kulaç attıysam hep sana olan aşkımdandı,yıllar sonra geceye tutunmuş bir rüzgar gibi ben de sana tutundum.
şarap kadehimi elimden fırlatıyorum,ta yüzüne doğru.lekelenmiş bir aşkın ardından,kirletilmiş.

önceleri aşkımızı kirletenin hep sen olduğunu sandım,hep seni suçladım.sonraları kendimi hatta bu yüzden çoğu zaman kendimi affedemedim.sonra paylaştırdım hatalarımızı ,bu aşkı kirletenin ikimiz olduğunu .hep iyi sonuçlanacak değildi ya!

nasıl başladıysak öyle bitmeliydi.

ki şu an dinginlenmiş bi ruh haliyle kafamı duvarlara vurmasam da ,resmindeki şarap izi kirlettiğimiz aşkı bize anlatacak.bunu sen bilmesen de.sen de resmim yok,zaten gereği de yok,hepsini yırtmış atmışsındır.ben çok denedim, çoğu zaman o kadar zor geldi ki.bazen birilerinin akıl hocalığını yaptım,yırt at dedim,yeni ilişkiye başlayan arkadaşlarıma ama kendi akıl hocalığım sökmedi bana.artık bunu kendime rahatlıkla söyleyebiliyorum.


çeşnileriyle ünlü bir lokantanda buluşmuştuk hatırladın mı?masumane bir öpücük kondurmuştum yanağına.sonra kitap aralarına kondurduğun rujlu dudak izlerin.kötü bir alışkanlık gibi gelsede masumane bir yanı da yoktu değil.olan şairin kitabına oluyordu.rujlu bir şair kitabı,ne de hoş her sayfasında senin dudak izin.hala saklarım o kitabı.ne işime yarayacaksa.

unutmadım seni,ki mümkün değil.

şimdi başka bir şehirde yaşıyor olduğunu bilmek,yıllar sonra bir yerlerde karşılacağımıza olan inancım.bunu hep saklı tutuyorum.kimseler bilmeyecek,sadece ikimiz.

saklı kitaplarda
ruhumun en masum yerini sana bıraktım
sana yazdım en güzel şiirleri
senin ismini kendime sakladım
sarhoşluğumu bağışla
gel kadınım gel de ruhumu parçala
savur yine
girdabına sürükle
aşkımı kilitle
de li zamanlardan kurtar beni.


abdürrahim karakoç'a itafen


abdürrrahim Karakoç ‘a

Ve sanduka açılır
Yeniyetme bir beyinle
İşbaşına düşmüş,
kehribar kokusu
                            nirengi bir göze

ele avuca sığmaz gece
tiril tiril tümceler ,kadife yüzlü 
el tarih vesilesi
mihribanlı
şair ölür,kalemlerin yazgısına

ağlar koç misali karadan da kara hece
nirengi gözlere
kehribarlara
sesine
türküsünden süzülen
nağmeler .....

biteviye ömürler


biteviye ömürler
gidilecek kuşların gömütlerine
ve yeksana uğrayacak demli ateşler
kalkacak sabahlar ozanın telleriyle


teninde  gece soluklanırken
sebil dudaklar
iki mısralık kefen
kavuşmuş rüyada da olsa

yalnızlık çağrıştırır tümceleri
adamakıllı demlenir
şiirin tanrısal aşkı

ve anlık kayboluş /hüzünlü şehirhane

09/06/2012 cumartesi,mezitli/ sda

7 Nisan 2012 Cumartesi

dilrüba

sevinçler yumağıyla oynayan bir kedi 
okyanusunda dalgalanan acımsı tuz 
ve hüsrana uğramış bir kent 
tüm saçlarını gece konanlar doldurmuş 
spiritüel hayatın izbe çilekeşleri 
doyumsuz yağmurun altında 
firkat a uğrayan şair
libas atlas besmele 
selektör sahipli arayışlar 
vakkumlu sesi motoroit gazı 
simurg kahvehanesinde ay çöreği 
beklenen operant beklenen diyalektik 
gelmece venüsküsü 
ibret-i muşmula 
hey akşamı münzevi eden tipoloji

6 Nisan 2012 Cuma

şiir üzerine

ve bir gün ellerinde çiçeklerle çıkageldi.şiir günlerinden geliyormuş,buğdayın rengine su karıştığını söyledi,gülümsedim.öpücüklere boğuluyordu içimdeki ses.ve neden sonra anlatmaya başladı.şiirin  hislerin çarpışmasından ibaret olduğunu.kendi içinde özel bir iletişim sağladığını, şiirin duygu aktarımı sayesinde ayakta durduğunu.şiirin özümsendikten sonra bir anlamı olacağını .anlattıkça içtiği şaraptan kan sızıyordu ve bir tümceyle nasıl başa çıktığını ,kaç kez şairlerin sevdalarına ortak olduğunu.dinledikçe heyecanlanıyordum.iç dedi korkma fena kırmızıdır ama ruhu dinlendirir.bir kadeh doldurarak önüme koydu.ilk kez içiyordum,şiir de böyledir fenadır,iklimlerinde duramazsın seni her iklimde gezdirir ama yine de onu arar durursun.gece içeriye dolmaya başlamıştı,muma hasret kaldık .sahnede bir pandomim sanatçısını düşün,onu görmen demek renkli bir dünyaya adım atmaktır ama sessizliğini koruyarak.hem o sessizdir hem de okuyucu.karşılıklı özel bir paylaşım.sanki ırmaklar kesişiyormuş gibi duygular kesişiverir,yakalarsın.

hangi duygu güzel anlatıldı da girmedik girdabına?başlıklı bir yazıya başladığını söyledi.estetikten söz etti.güzelin peşinden nasıl koştuğunu.yıllarca dizelerin içinde güzeli aradığını. bulabildin mi dedim?çok kez ama hala da arıyorum söyledi.güzel dedi çok taneli sevinçler gibidir.yazısını masaya bıraktı.sustu sonra bekledim konuşmasını ama ağlamaya başladı .ki ağlaması bir saat sürdü.yazarın düş sepeti dedi daha sonra. senin sular ne alemde.renksizler manifestosu.bunun üzerine ilk şiirimi yazdım dedim,aynı adı taşıyan.

rengimizin suları
diyafram ağızlarında bekler
bir tan kızıllığında
neşeli absürttür ,yelkeni açık denizlere
ki iklim savaşında dört mevsim
sonatın tükürdüğü heyyule
anlamın kanını dondurduğu
bir kağnı dişlisi
burkaç merdivenlerin siperi
sünepe gezgin ısmarlanmış yengeç vardiyası
işçilerin kollarında bağıran yangın
şairin dil rengi kopuk bacaklı
atmosferde kafka suratında hiçliğin belirtisi
izdüşümü kehribar
ve annelerin ağızlarından dökülen ağıt
açlığın dönemecinde efrika
sürrealist bir yağmur kümesi
nedenli nedensiz bakır çinisi
viyadük karın ağrısı
kilimlerin nakkaşesi
ve bağırır yokuşun başında ki dilber dudaklı
gece
çağırtkan güzelin çıkrığı
eğim kazanmış solgun yumruk
nasılda parelenmiş
fikrin hürlüğünden dimağı kurutulmuş bir nalıncı keseri
çarpılanmış yürekler
enkazdan ne çıkar
manifestolu bir bahar.




5 Nisan 2012 Perşembe

leb-i mafvuz

acının sultasında
                  kementli akşam
dudaklarında 
                    dudaklarında bir gece gezinir
renksiz tabutlarla duruluğunda
                            gözlerinde ki sevda
                                b harfli dokunuşlu
                                  yabancı
sesinde ki o korkular bitesiye
söndürür
            dalgalı saçlarını
ki deniz tütsüleri gözlerindeki

sevgili tenindedir güneşin hızması
sözcükler şarabi
leb-i mafvuzudur
üzüm tarhında kadınların
emeğin yordamıyla
              suphi bakışlı karanfillere
ruhuna değmemiş sözcük iffeti
                   sesine ılık rüzgar çarpıyor
                                dağılarak












4 Nisan 2012 Çarşamba

öyküde ki dünya ha !

kokuşmuş renklerinize inat ,hayat tükenmezliğinde .su rengini bilir misin? .susamışların rengidir o,renksizdir ki ,en çok renk bukalemundadır .gökkuşağı rengi ise hep aldatıcıdır.bi görünür bi görünmez.sesliğin şarkısından içre
biz renksizler ki şiirin en dolambaçlı haliyle sarhoş oluruz.sudan akışkan oluruz.yürürüz durmadan su şiltelerine
renkten kör olanların bakışlarında geziniriz.yakınları uzak uzakları da yakın ederiz.paltolarımızda bir gogol saklıdır.bunu ancak yaşayanlar anlar.renkten renge girenler ancak öykülerinde suspus olurlar da şaşar kalırız.

liberte limbartare

bilirsin gökyüzü haykırır
bulutların dansıyla
su akı olmuş nazendelerin fikri
kül olmuş akşamın bakışlarında
tel  olmuş dokunur acıyan kekre
seslense dünya umarsız şarkıların ardından
süslense ya gelinciğe sokaklar
adımbaşı dikilmiş gölgeler silsilesi
neden olur bir kimsesizin yurdu
sakin ve dolambaçlı yolun ardında
orda olurlar yeniden
tükenerek avuçlarından
bir veremlinin kanayan yüreği gibi
tütsü dokunarak ey hat
kokuşmuş vuslat




3 Nisan 2012 Salı

ver umutlarımı yeniden

çalınan günler omuzlarına nasıl binerse. kopararak gelen bir günün ardından.yaşam da öyle .umutları sönmüş bir volkan gibi.nasıl yeni umutlar almalı. ütopyalara takılmış bakışları nasıl yerinden oynatmalı.sımsıkı sarılmışken.çözüntü eklesem diz bağlarıma .kaynamış tözler ,sular duruldukça. umutlar veryansın eden klavuzlar ,ritüeller ardı arkası kesilmeyen.çok taneli sevinçler özüme tüneyen.belki de sanatın damarlarına su serpmem gerek .oldu olacak vakur bir bahar akşamına eğileyim.öpeyim saçlarını durmadan,saklanmadan sana sığınmadan
limanım olmadan .hoş sohbet nidalar getireyim güpegündüz .irkilirim belki.suyu bulanmadan yaşanır mı bir hayat!
lakin inceden inceye kanar mı bir geyik.düşler mi frengili olan soğuk ayrıksılarda.Kanma sakin sularda gezen düşcambazına.öyle unutur ki zerdüşt ün ırmağı ormanı deler de geçer.İnanma işte! söylerken bir şarkıyı inatla hayatın nabzını yokla.hayat çürüğe çıkar bir gün .ve bekler sabahı uykusuzlar.

24 Mart 2012 Cumartesi

sesine yorgun güvercin


sen ki kuzgun dağların yamaçlarında
kartal çığlığı
bahara gebe gelincik,
yüzümü denizlere boğdum.
vuslat her sabah güneş'imdir.


kaldırımın uçları
yığılmış dönüşüyor yalnızlığa
ürperiyor yel değirmeninin kanatları
mavi usturuplu renktir durmaz
can kenarında
sesine yorgun güvercin
havalanır da aksayan gökyüzüne vurulur
bulutlar kanarlar her akşam
kül serperler denize
denizse bütün şairlerin ozanıdır
dalgalı saçlarıyla gezdirir
dizeleri 




yel değirmenlerinin saati





suskun ırmakların saatiydi
                     saklanan zamanlarda
ve tüyler ürperten karanlık 
                      resitallerin bin bir geceden taşıdıkları
akarsudur
                bir taş yalnızlığı umarsızlık
güvertesine yaslanmış bir geminin kayboluşu 
tünellere koşuyor 
suskun şiirlerin çocukları
çoğul sevgiler büyütüyor
kıyıda eğilmiş frengili 
ağaçların öpülesi gelmiş 
kır çiçeklerinin  bakışlarından
değirmenlerin rüzgarsız olur yamaçları
aksak ve kadransız 
ve gece de suretsiz söylemler










17 Mart 2012 Cumartesi

zikzaklı apostrof

yangının bileti olmuş
sol omzuna inen kuşların rengi
zikzaklı apostrof madımak
yanar hala eti yüreğinden 
vicdana el konmuş  
susmuş küllerin arasında /şimdi 
bir bakışlı aydın s si
olur mu kimliklerin örtülü öznesi 
bilekleri acımıştır 
yahut ölüme direnerek 
geceye yankılanan 
içinde o kömür bakışları yok mu?
o bileklerinden dökülen ökseler 
pastoral bir afişte saklı yüzü 






4 Mart 2012 Pazar

dosto ile nietzsche

dosto :her dem bir nefes olur dedik.dedik ama sonrasında edebiyata dair ne yaptık?nietszche yi bilirsin.hani şu post bıyıklı ,yaşam filozofu.varoluşcu canım!nasıl hatırlamazsın.sana kaç kez söz ettim bundan.En az alman olan alman düşünürü.kendisi zerdüşt böyle buyurdu' yu yazmıştı.yine mi hatırlamadın?Yapma be dosto!neyse dosto cahilliğinle başbaşa kal .hayal kırıklığına uğrattın beni .dosto senin kitaplarını okuduğunu ilk kez duydum.1844 doğumlu nietzsche.herhalde sen onla fazla ilgilenmedin.aslında tam senlik bir adam.ruhunu sana açsaydı.karamazov kardeşler e bir karakter daha eklerdin.ekledin mi yoksa.edebiyat tarihçilerine sormak lazım.nietszche ve dosto ilişkisini.ben mi elimdeki kitapların yüzlerine bakmaktan........yine de dün iki kitabı beyin sandukama indirdim.cezmi ersöz ün :kendi kendine konuşmaktır aşk.bir de altay öktem in oda,kırbaç ve ayna=herşey .bir solukta okunası kitaplar ilgi çekici.geçenlerde televizyonda sanat programlarının birinde tiyatro gösterinden kesit izlemiştim.sonra meraklandım gerçekten de çok hoştu.gösterisini izlesem daha keyif alırdım.ikincisi düzyazı metinler şeklinde yazmış altay öktem.yapıtı .neye üzülüyorum dosto biliyor musun?bunlar kitaplığımda yıllardır duruyorlar .bense her defasında elime alıp rafa geri bırakmışımdır.sonra okuyunca diyorum ki ya neden aldığında hemen okumadın.kızıyorum kendime.ama beni en çok sevindiren şeylerden biri :yıllar önce nietzsche ye merak saldığım günlerde okuduğum eserlerden bir tanesinin filme alınmış olması.izlemesi de bir o kadar eğlenceliydi.üniversite kürsüsünde çok az takipçisi olan bir prof.kendi kendine konuşuyormuş gibi anfi neredeyse bomboş.ama o post bıyıklarının altında o ünlü sözünü söylüyor.'tanrı öldü!'lou salome ye duyduğu aşk. onu daha sonradan 'bir kadınla görüşmeye mi gidiyorsun kırbacını almayı unutma! sözünü söyletecek kadar
zalimleştirmiş.filmi izlerken keşke diyorum kabul etseydi nietszche yi.çok ayıp etmiş salome.nietzsche ve shopenhaur kadın özürlü filozoflar zaten.çok çekmişler.kader diyelim .hadi kader olsun.bay nietszche nin ama öyle heybetli bir duruşu var ki sanırsın prusya kralı.dosto hala hatırlamadın mı.hatırladım ya. ha şöyle dosto arkadaşız nietzsche yle  zaten iki nihilist nasıl olur da birbirini tanımaz ilahi sen de !bak susuyorum .diyorum ne zaman nihilizm konusunu açacaksın diye bekliyorum.ben ki dostoyum. nihilizmi doruklarda yaşamışım.edebiyat eserlerimi iyi okursanız görürsünüz bunu.sadece nietzsche o meşhur sözü söylemedi .ben de roman karakterlerime söylettim.anlamadınız mı?hayatı sorgulayan herkes adını bilsin ya da bilmesin bir kez de olsa o nihilizm tuzağına düşer.ordan kurtulmak zordur.bir de acayip bir piyanist bu yönüyle de dahi olmalı.wagner in müziğine ve de görüşlerine karşı.nietzsche nietzsche olalı böyle bir yazı okumamıştır herhalde.şimdi yattığı yerden duyuyorsa katıla katıla gülüyordur.neyse dosto.yarım kalmış sevdaya dair de yazabilirdim ama eski hastalığım nüksetti.hadi cümle içinde rasgele.

27 Ocak 2012 Cuma

son görünüş

bal mumundan heykeller
döner kesitlerle ücra kentlere
görünüşe aldanarak 


resimler anlatamazlar 
henüz aşka durmuş çiçekleri
kan mevsimine öykünen




21 Ocak 2012 Cumartesi

güneşin gölgelikleri

ruhun dinginliği altında 
bol güneşler 
gölgelikleri sultası

kapanmadan dünyanın gözleri
 ki her oluş birer tükeniştir

acılar içinden geçen gece
geçen engerekler

bir talan doludizgin
aynalar süreğen bulutlarda

gölgelikler eflatunca
güneştir belki de asıl olan 

ve gözlerimle solurum en derin uykuyu
acıdan ve kederden delirir sevinç

ve taşınmıştır  gökyüzüne yıldızlar

16 Ocak 2012 Pazartesi

ürperen ney


                                geçen bir kuşla  

  uzak vakitleri
                            aşarken suyun hali

her dem  bir şems 
                            nefesi

ürperir   
  gönlünde ince ney

                                    sevgili 
dudağındaki yarım ay

 yanan tenine
hükmetmez  kalb i nefesin






12 Ocak 2012 Perşembe

esmeralda


 ince ruhu
 doğranmış bir gökkuşağı haresi kadar  
                
 kanayan şiirin dudaklarında
                                            çıplak ayazında    
çingene gülüşlerde  
akan ozan nağmeleri 
                                   
bir yaz ortasında doğur yeniden 
aşk denizini    
suya ve toprağa karışsın ağıtın 

 esmeralda !

11 Ocak 2012 Çarşamba

baykuş !


 imgeler
           ağaç soyundandır
                            eski bir çuha ormanı gibi
 en kanlı yerinden öper dehlizi 

bulutların açtığı tomurcuk

ruhun sarmaşığı 
 kanını ısıtan o bol güneş denizi 
anıtsal bir şölende 
en gözde  bulutlar

ölmüş bir kediye sunulan  armağan kadar 
yürek atışları

ey!ruhu bedeninden sarkan yabancı 
bulutların açtığı tomurcukları görmedin mi?

okyanus içinde o ince denizler 
o morun içine düşmüş yabanıl geyik 










8 Ocak 2012 Pazar

mor menekşe çağı



 mor menekşenin
geceyi çağıran sesi
                     
                                           gel de elsa* yı kurtar!


şair düzeneğidir bu
gözleri, deniz yoksulu
fanzin bulutlarda
          
ölümsüzler durağının çığırtkanıdır  o
                                 
bulutlar ki daha çok sevinç taşır 
özgür ruhlara 
kedilerin patileri de öyle!









şemsiyesiz yağmurlar

mavinin kanatları altında
                          bir çok kelime
                                  kanayan bir ruhun 
                            aciliyeti kadar 

ver artık! geleceği müjdeleyen kahin 
çorak topraklarında gezdir 
                              bereketli yağmurlarını 
umut ek sevinecek olana 

kalbine en çokta 

bağışla hiç mektup yazmayan şairleri 

haleler olacak 
                        ışığın süzmelerinden   geçen 
' yeniden doğuş' ırmağının 
                                      esrik sularında

   kan ve revan içinde doğur
 öpülecek olanı

7 Ocak 2012 Cumartesi

pencere örgüsü


rüzgar, soğuk nefesli
bir haydutu andıran kara bir nefes
gecenin bütün çıplaklığında  

ellerinde gece gülleri
mor en çokta mor

sanrılarıyla dolu bir yaşam 
bitmeye hazır bir hayatın o engelsiz sorguları 
koşuşturuyor gizil bir aşk 
nereye ?

rüzgar daha bir çığırtkan 
car car ötüyor pencere 
örgüleri saç tellerinden bozma 
kapısında belli belirsiz bir an 


gözlerinden geçiyor 
                    buzlu bir zaman
                          ortasında,yapayalnız düşünce ırmağı

                  gel diyor atmosfer sevincim ol biraz!





       

öğrenilmiş çaresizlik

hayatın anlamını sorgulamaktan vazgeçmişti.hayat anlamsızdı çünkü.anlam sadece cümleler içinde aranmalıydı.gözünden süzülen yaşları silerken bunları kendine kabul ettirmenin ne kadar da zor olduğunu farkındaydı.geceleri bir dostun acı çığlığını duyar gibi oluyordu.Çoğu kez o sese kulak verse de bir süre sonra o da anlamsızlaşıyordu.sanki nötr bir duruma varmak için çaba harcıyordu.değer yaratın diyen filozofa kafayı takıyordu.değerlerin de... bir küfür koparacak oluyor kendini tutuyor.değerinin de.... diyor cümleler bir türlü tamamlanmıyordu.neden gizli ruhun o bitmek bilmeyen çilekeş tarafında oluyordu.işte karşında ulaşılmaz bir maddeler dünyası .....maddeden de ruhtan da tiksindi bir an.ağlamaları,iç çekişleri iniltileri hep bu karşı koyuş çabaları boşunaydı.hayat bir kere daha onu mağlup etmişti,öğrenilmiş çaresizlikti bu.

5 Ocak 2012 Perşembe

ruhun ölümü

bugün ruhuma iki el ateş açıldı.sokakta yürüyordum ansızın çevreden silah sesleri gelmeye başladı.kaçmaya çalıştım ama nafile .kurşun ruhumu delip geçmişti bile  .öyle ağır yara almıştım ki.ruhumun en derinin de onulmaz bir yara.hemen eczaneye koştum. ruh bantları istedim, eczanede bulunanlar gülmeye başladılar neyse ki, varmış ellerinde ,yapıştırdım.ruhumun geri kalan kısmını getirmemi istedi orda çalışanlardan biri ,gülüyordu bir taraftan da. .ruhu yaralanmış birine neden gülüyorsun dedim .acı içinde kaldım.daha çok güldüler sanırım komik gelmişti onlara!.neyse var gücümle koşuyordum.eve bir an önce varmalıydım.yaralarıma baktım beyaz bir şey akıyordu. yatağa uzandım.uyandığımda elimde büyük bir şişe vardı.rakıyı fon dip yapmamla birlikte kafamda siren seslerini duymaya başladım.ışıklar o her zaman ki ışıklar,bando takımları.sanki bir tören alayındaydım.balonları patlata patlata gelen bir kalabalık.canım yataktan hiç çıkmak istemiyordu.sanırım lanetlenmiştim.durup dururken oblomov geldi aklıma . kahvemi getir dedim kendime.gitti getirdi.bir yandan da rakı üstüne iyi gelir diye söyleniyordu.uçuyordum.bir 70 lik beni şiire gömüyordu.sarıldım hemen kağıt kaleme...


kağıt öyle korkunç görünüyordu ki üstünde yağ lekelerinin izleri vardı.şimdiye kadar hiçbir kağıdı böyle görmemiştim.  mürekkep tüpünü kalemime taktım.öyle sırdaş olmuştu ki benimle kalemim '.beynini kus bakalım' diyordu.'yanıtlar'adlı şiir kitabımın son dizeleri vardı aklımda. yazıyordum durmadan yazıyordum.kafamı kaldırdığımda bir çok dostumun  bana baktığını fark ettim.hadi diyorlardı az kaldı.dayan .yalnız biri vardı ki  acımasız gözlerle süzüyordu .ne zamandır elime almaya korkuyordum kitabı.cehennemlik bir kitaptı o.adı mı 'yeryüzü cehennemi cinnet saatleri'.


 başka ruhların  ruhumu çağırdığını duydum. öyle acı içinde haykırıyorlardı ki.yaramın altından dışarı sızıyordu ruhum .hemen parmağımla tadına baktım.tatsız bir şeydi...akışgan , kaygan bir o kadar tadsız. sanırım ruhumun dışarı çıkma zamanı gelmişti. 'orda kal' diyordum ama dinlemiyordu bir türlü beni. renkli parmaklarımı- ki bi açıklama yapmam lazım-(parmaklarım gökkuşağı rengindendir.).olası bir şey gibi gözükmüyor değil mi?ama öyle. güneşin dilimlenmiş sarılığından da bahsedebilirdim sizlere, ama mürekkep tüpünün son damlası kağıda döküldü.


 sonra  ne mi oldu?pek merak buyurmuşsunuz efendim .ne olacak öldüm.kurumuş bir mürekkep lekesiydim artık.kağıdın o buruşuk suratında.

düşüncenin şiiri

bir ağaç sürüsünün üstünden
çok ağaçlı bir ağaç sürüsü üstünden 
kesilmiş limon dilimleri gibi düşüyor güneş 
votka bardağımın içine
benim olmayan bir sevinç duyuyorum 

kesiyorum durduğumuz yeri ortasından 
ey görünüş! seni bir yerinden hiç anlamıyorum 
dibinde değil ayaklarımın,damarlarında 
derinliğini orda tutan,ordan harcayan 
uçsuz bucaksız bir uçurum 

zamanla değil bir yerde 
benim olmayan bir şeyle yaşlanıyorum 
geçiyorum ilk şeklimi tüketerekten 
ağır ağır yanan bir tuğla harmanını 
Tam boyutlu görseli göster  billurdan sarkaçlarıyla   

kalbim serseriliğim benim.

edip cansever

4 Ocak 2012 Çarşamba

gece ve bilgeliği

gece huşu içinde 
orman dehlizlerinde bir  baykuş
bekler durur sevdiceği dizeleri
üşüyedursun göz kapaklarında ki hançer 
sebebsiz de ölünür bilirsin
neden saçlarında ki alev 
rüzgarı damıtmaz 
kan rengine bürünmüş bir haç çığlığı 
işte bir gece soluması daha
uzak kentlerde bir kadın                     oracıkta 
elleri olsun istiyor gül dudaklarını kanatırcasına
sda

kadına dair ....

gece içinde rakkaseler
çingene gülüşlü zaman 
eteklerinden renkler akan bir kadın 
tarih taşıyor kabına sığmadan 
sevişmeler geliyor siyah beyaz 
koparılmış sayfalar dolusu heyecan 
ruhumun gülleri en uçta 
sevinç uzatıyorum 
bin bir gülücük masallarından 
esmerliğine kadınım 
en çok esmerliğine yanıyorum.

sda

3 Ocak 2012 Salı

kalanlar

gelelim dosto' nun neksarov la karşılaştığı ana.karşılıklı sevinç gözyaşları içinde kucaklaşmalar.sanki bu sahne gözüm önündeymişcesine.sanrıları başlamadan önce yazardı,uykusuz kaldığı zamanlarda koyu kahvesinden bir yudum alır ve notlara dair ne varsa biriktirmeye başlardı.sonra hayat hakkında uzun uzadıya düşünürdü.ya bazı filozofların dile getirdiği gibi hayat anlamsızsa derdi.tanrının kendisini terk ettiği geceleri kafasından silmeye çalışsa da içten içe onun varlığının bilincine varmıştı.bu bazı geceler sanrılarından kurtulmanın tek yoluydu belki de.ölüm döşeğindeyken dahi onu milyonların uğurlayacağının farkında değildi.bütün yoksul yaşamına rağmen o yazın dünyasından evrensele ulaşmıştı.dosto düşünmenin tatlı bir iş olduğunu ve düşüncenin içinden çekip aldıklarını roman karekterlerine dönüştürürken raskolnikov un telaşla merdivenlerden indiğini anımsıyordu.rasko yu öyle bir kahraman haline dönüştürmeliydi ki okuyanın belleğinde derin izler bıraksın,başarmıştı da.sait faik balıkçıların ağ yamamalarını seyre dursun  ağır ve sokulgan deniz uykusundan çoktan uzaklaşmıştı.daha neler neler olmuşta bizim haberimiz yokmuş.bi zamanlar ...

hiçbir ölüm



bir dilim sözcük, renklere dönüşür
kesişen  hayatlardan
gülme duvarlarına varana değin
son neşemizi yenmesin
hiçbir ölüm

bir dilim sözcük çarmıha dönüşür
kesişen tarihlerden
keşif duvarlarına değin
son şarabımızı yenmesin
hiçbir ölüm

Fotoğraf

nedensiz ölmeler






           
sen ki gözlerini kaybettin bugün
uçurtmalar rüzgarını savurmadan önce
rengini alırken bir papatya
 soldu   kelimelerin ardında  

tanıdık bir çehre gibiydi şehrin
ellerimle koydum seni oraya
bir deniz yalnızlığıydın
mavisi   içine hapsolmuş
      
        nedensiz ölmeler de güzel
        bir yontunun  enkaza çevrilmiş bakışından
        susamaktır o
              tadını unutmuştum çoktan                  
        
        şimdi sana alacağım sevgiler
           ellerini
yakar,
            
  
        sen ki gözlerini kaybettin bugün   

kafkavari

Kafkavari

bir varoluş penceresi
şefkati buyurgan bir el

tutmuş
 retorik bir düş
 organ yanılsaması



umursamazlık ve korku: otto biyografi


bir Goethe evi
bütüne olan düşkünlük ah
felsefe / ah acınası edebiyat
bir de o acımasız kanaat
bir varoluş penceresin

de masumiyet
çıkar

          G i d e r

sait faik ten.....dosto ya

nice kalemlerin ustası.bahar gibi yazmış,yazdıklarında yalnızlığın o heybetli tütsüsü kokuyor .resimle nakış nakış işlenmiş cümleler.tanıdık çepeçevre kuşatılmış halk insanı o kadar içten ve yalın ki.nereye oturtmalı onu.sanırım burgazada'ya.her sabah erkenden kalkıp ırba çıksın.çıksında ya ordan bize el sallayışı 'günaydın'deyişi .sıcak ekmek kokusuna gizleniveriyor birden.oltasını arayan adamın yanında olmalı.dosto ise sakin bugün.dün gece hayatını ortaya koymuştu.sonra sarışın bir rus kadınıyla gece yarısı votkasını damıtmıştı beyninde.gecenin saçları çoktan çözüldü dostlar.gündüzleri daha bir kekremsi hayat ama ne yapalım ne sait faik ten vazgeçelim biz ne de dosto dan.....

2 Ocak 2012 Pazartesi

izlence

demem oluyor ki satırların arasından  bakmakla  iş bitmiyor.uçurumun kıyısına geldikçe daha da bir karmaşıklaşıyor.kalbimin ötesinde uzanan rastlantısal bir hayat.şiir tüten bir odanın çılgınlığından içre.saymasam da her gün yaşanmışlıkların verdiği bir izlence.Kimi zaman neşeli kimi zamansa hoyrat.sonunda oldu gece ön düğmelerini çözünce ortasında upuzun bir zaman dilimi,ucunda güneşin saklama kapları.ışın ışın dalga boyutu.ağaçların da bir uzanmışlığı var,hafif dokunaklı gökyüzüne.yağmurdan sırılsıklam olsa da aşkın yarattığı o muhteşem varlık evreni her an gözümün önünde.sevince boğuluyorum.adımı bir kaç kez ıslıkla çalsamda olan oluyor.birden oluyor her şey .bulutların o yan bakışları yok mu?beni hasta yatağımından kaldırmaya yetiyor.dosto'yu mu soracaksınız?o zaten kitaplardan besleniyor,delikanlıca kumarbaz...


vivaldi

ruhum

üçgen ve kareden oluşan ruhunun orta yerinde kuşlar son dakikada neşelerini sunuyorlardı.son kişotun bulutlara anlattığı masalların ötesinde çok daha esrarengiz olaylar yaşanıyordu ama ilk etapta bunların lüzumu yoktu.kitapların bile hayal edemeyecekleri derecede yazın hayatına adımını atan dosto'nun sınırsız dehası belki de o günden sonra keşfedilecekti ama nedense ruhu bundan hoşnut olacak mıydı?ruhun evrilmezliği üzerine kafa yorsa da daha sonraları böyle bir şeyin ancak beyinde şiir etkisi yaratan imgesel dönütler olacağına kanaat getirdi. evrenselliğe olan tutkusu onu yazın dünyasındaki bırakılmış bir boşluğu doldurmasına yardım edebilirdi.sanrılarına rağmen neden bir okyanus olmasındı.dosto'nun dünyasında herşey anlaşılırdı.herşey kelimelere sığdırabilirdi,böyle bir şeyin saçma olduğunu bilsede harfler yanıp tutuşuyorlardı,ruh herşeyi kapsayan bir yangındı aslında....