uzun bir yol
kıvrımlarıyla görünüyor uzaktan
ağacın tepesinde
çocukluk günlerim
radyo anonsları rüzgarı ağlatıyor
ona doğru eğilmiş çiçekler
bir kuş yaralanmış
virgüle boyamış kendini
simurg mudur nedir
öpeyim der gibi
pijamalarıyla sokağa çıkmış felsefe taşı
yalılarıyla bir martı
göğsümüzün göğünde yükselmiş
öpülmemiş ağzının kenarında taksim baladı
sinirleri dışlanmış kediler
mürekkebini atarak koşan bir divit
gagalarını kesiyor kuşlar
ölüme meydan dayağı çeken bir delikanlı
masa kendi ayaklarından utanıyor
hatta utanıp bir de sıkılıyor
dört ayağını kendine çekiyor
tükrükbezlerini temizliyor bir lama
tezgahlarda dokunuyor bekaret zinciri
elbisesi kalıbına uymayan bir demokrasi
hadi oylarını say diyor
1 2 3 4 derken
pazartesi bütün günlere kafa tutuyor
laaaayn ne oluyor
atmosferiniz var mı sizin
tabakalanmış ceylan deriniz
tibete kaç kez yolculuk yaptım
içinizde gözünü öpen kaç kişi var
tırnak makaslarıyla toynağını kesen inekler
salı sallanıyor zaten salıncağıda pek sever
neyse günlerin ezberini bozayım
salıdan sonra perşembe gelir gerisi zaten
yalan
kazanları kaynatırım
bu şiiri hortlatırım
göz kalemleri gözleri ne zaman oyacak
miğferden ne zaman güller çıkacak
bir temmuz 2012,mezitli
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder