3 Nisan 2012 Salı

ver umutlarımı yeniden

çalınan günler omuzlarına nasıl binerse. kopararak gelen bir günün ardından.yaşam da öyle .umutları sönmüş bir volkan gibi.nasıl yeni umutlar almalı. ütopyalara takılmış bakışları nasıl yerinden oynatmalı.sımsıkı sarılmışken.çözüntü eklesem diz bağlarıma .kaynamış tözler ,sular duruldukça. umutlar veryansın eden klavuzlar ,ritüeller ardı arkası kesilmeyen.çok taneli sevinçler özüme tüneyen.belki de sanatın damarlarına su serpmem gerek .oldu olacak vakur bir bahar akşamına eğileyim.öpeyim saçlarını durmadan,saklanmadan sana sığınmadan
limanım olmadan .hoş sohbet nidalar getireyim güpegündüz .irkilirim belki.suyu bulanmadan yaşanır mı bir hayat!
lakin inceden inceye kanar mı bir geyik.düşler mi frengili olan soğuk ayrıksılarda.Kanma sakin sularda gezen düşcambazına.öyle unutur ki zerdüşt ün ırmağı ormanı deler de geçer.İnanma işte! söylerken bir şarkıyı inatla hayatın nabzını yokla.hayat çürüğe çıkar bir gün .ve bekler sabahı uykusuzlar.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder