2 Ocak 2012 Pazartesi

ruhum

üçgen ve kareden oluşan ruhunun orta yerinde kuşlar son dakikada neşelerini sunuyorlardı.son kişotun bulutlara anlattığı masalların ötesinde çok daha esrarengiz olaylar yaşanıyordu ama ilk etapta bunların lüzumu yoktu.kitapların bile hayal edemeyecekleri derecede yazın hayatına adımını atan dosto'nun sınırsız dehası belki de o günden sonra keşfedilecekti ama nedense ruhu bundan hoşnut olacak mıydı?ruhun evrilmezliği üzerine kafa yorsa da daha sonraları böyle bir şeyin ancak beyinde şiir etkisi yaratan imgesel dönütler olacağına kanaat getirdi. evrenselliğe olan tutkusu onu yazın dünyasındaki bırakılmış bir boşluğu doldurmasına yardım edebilirdi.sanrılarına rağmen neden bir okyanus olmasındı.dosto'nun dünyasında herşey anlaşılırdı.herşey kelimelere sığdırabilirdi,böyle bir şeyin saçma olduğunu bilsede harfler yanıp tutuşuyorlardı,ruh herşeyi kapsayan bir yangındı aslında....

1 yorum:

  1. Hocam yine eski günlerdeki gibi kendini üretkenliğe vermeye başladın!Yazı dışa doğru açık görünsede kanımca kendi içinde epeyce kapalı ve fırtınalı ;)

    YanıtlaSil