2 Eylül 2015 Çarşamba

nerden başlayacağını bilemiyordu,yorgundu.
yine de içinde yeşerttiği inanç onu ayakta tutuyordu.kitaplardan kitaba koşuyordu.okuyordu onun için ayrı bir tutku ayrı bir yaşam biçimiydi.
sanırım onu bu yoldan kimse alıkoyamazdı.
ihtiyar adam bunları bir öyküden okuyordu.zaman kesiti yoktu
zaman denilen illet başına musallat olmuştu.zaman umacıydı onun için yaş 74 olmuştu.
öyküye nerden başlamalıydı.işte bir pazar günü daha olmuştu.emekli olalı onca sene geçmesine rağmen kendini emekli gibi hissetmiyordu.Çünkü emekli olmak demek onun için durağan bir yaşamdı.
sonra birden uyandı,yatağına baktı,terden sırılsıklam olmuştu.
korkunç bir rüyadan uyanmıştı. rüya görmek kafamızın rahat olmayışına delaletti ,rahat bi uyku uyumak için ne yapmalıyım diye düşündü .geçenlerde gördüğü bir rüya ama bu rüya onun hoşuna gitmişti. demek ki her rüya öyle değildi.
üniversite kampüsünde geziyordu.kendi 23 yaşlarında yakışıklı bir delikanlıydı.Elinde kitaplarla üniversite de okumanın verdiği sevinci yaşıyordu.Çevresinde gördüğü kızlı erkekli gruplar kendilerini baharın verdiği coşkuyla kampüste bulunan ağaçların altına atmışlardı.durmadan tartışıyorlardı.
o ise üniversiteye gidememişti.içinde uhde olarak kalmıştı.tam kampüste yeni arkadaş ortamlarına girerken görüyordu ki ismini sorduğu bayanın yeni çıkartmış olduğu şiir kitabına bakarken birden elinden kitabın düştüğünü farketti.Yine rüya görüyorum dedi kendi kendine,kalkıp kitabı sehpaya bıraktı.Sonra bir bardak su içti.saate baktı,saat gece iki sularıydı.
mayavoski nin lili brete yazdığı şiiri okudu.Gerçek bir aşkın şiiriydi.
şiir şöyle diyordu:
anımsıyor musun
ilk kez ardında bu pencerenin
tutkudan
çıldırmışcasına
okşamıştım ellerini
Şimdi
oturuyorsun aynı yerde
yüreğim
demirden bir kılıf içerisinde
ve yarın paralayan sözlerle
kovacaksın belki beni
......................................
şiiri bir kaç defa okumuştu.
sonra hayatta güzel şeylerin olduğuna ikna etti kendini.O sıra kalbinde bir çarpıntı duydu.Kalp ilacım nerde diye seslendi ama kendi sesini kendisi duymuştu.Kalp krizi geçirdiğini farketti.Ve ilaç dolabına doğru ilerlemeye çalışmışt ama sendeleyerek yere yüzü koyun devrildi.Allahım yardım eden yok mu diyerekten oracıkta canını teslim etti.
Bi gün sonra çocukları şöyle bir dize okudular kitabın arasında
Öldük ölümden bir şeyler umarak !

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder